၁၇ နှစ်ဆက်တိုက် ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းအောင်ချက်ဖြင့် သာမန်ကျောင်းများကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည့် မီဇိုရမ်မှ မျက်မမြင်ကျောင်း

DonBosco

လွန်ခဲ့တဲ့ ၂၅ နှစ်ကျော်က အိန္ဒိယနိုင်ငံ၊မီဇိုရမ်ပြည်နယ်မှာ အမြင်အာရုံချို့တဲ့တဲ့ ကလေးငယ်တစ်ယောက်အတွက် ရှေ့ရေးဆိုတာ မှောင်မိုက်နေခဲ့တာပါ။ သီးသန့်သင်ကြားပေးမယ့်ကျောင်း မရှိသလို၊ သူတို့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကိုလည်း လူတွေက သံသယရှိခဲ့ကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ ၂၀၀၁ ခုနှစ် မေလမှာ Samaritan Association for the Blind (SAB) ကနေ ကျောင်းသား ၁၆ ဦးနဲ့ စတင်ခဲ့တဲ့ “အထူးမျက်မမြင်ကျောင်း” ဟာ အခုဆိုရင် ငွေရတုတိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး အမြင်အာရုံမရှိသူတွေဟာလည်း လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွက် အဖိုးတန်ရတနာတွေ ဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတာကို သက်သေပြလိုက်ပါပြီ။

ဒီကျောင်းရဲ့နာမည်ဖြစ်တဲ့ “Samaritan” (ရှမာရိ) ဆိုတာ သမ္မာကျမ်းစာထဲက “ကောင်းသောရှမာရိလူ” ပုံပြင်ကို အခြေခံထားတာပါ။ လမ်းဘေးမှာ ဒဏ်ရာနဲ့လဲနေတဲ့ ဒုက္ခသည်တစ်ဦးကို လူအများက ပစ်ထားခဲ့ပေမဲ့ ရှမာရိလူကပဲ မေတ္တာကရုဏာနဲ့ ကယ်တင်ပြုစုခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် “Samaritan” ဆိုတာ လူမျိုး၊ ဘာသာမရွေး ဒုက္ခရောက်နေသူကို ကိုယ်ချင်းစာတရားနဲ့ ကူညီသူလို့ အဓိပ္ပာယ်ရပါတယ်။ ဒီကျောင်းဟာလည်း လူ့အသိုင်းအဝိုင်းရဲ့ ဘေးဖယ်ထားခြင်း ခံရနိုင်တဲ့ ကလေးငယ်တွေကို မေတ္တာနဲ့ လက်ကမ်းကယ်တင်နေတဲ့ တကယ့် “ရှမာရိလူ” ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီကျောင်းရဲ့ အံ့ဩစရာအကောင်းဆုံးအချက်က ပညာရေးအရည်အသွေးပါပဲ။ အမြင်အာရုံချို့တဲ့ပေမဲ့ ပြည်နယ်အဆင့် ဆယ်တန်း (HSLC) စာမေးပွဲမှာ ၁၇ နှစ်ဆက်တိုက် ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း အောင်ချက်ရထားတာဟာ သာမန်ကျောင်းတွေတောင် လိုက်မမီတဲ့ စံချိန်ပါ။ ဒီအောင်မြင်မှုနောက်ကွယ်မှာ မျက်မမြင်စာ (Braille) နည်းပညာတွေနဲ့အတူ စိတ်ရှည်လက်ရှည် သင်ကြားပေးတဲ့ ဆရာ၊ ဆရာမတွေရဲ့ ကြိုးပမ်းမှုတွေ ရှိနေပါတယ်။

ပြီးခဲ့တဲ့ ဗုဒ္ဓဟူးနေ့က ကျင်းပတဲ့ ငွေရတုအခမ်းအနားမှာ ဝန်ကြီးချုပ် Lalduhoma ရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေဟာ အိမ်နီးချင်းပြည်နယ်တွေအတွက် အတုယူစရာ ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ဝန်ကြီးချုပ်ဟာ ကျောင်းသား၊ ကျောင်းသူတွေ အဆောင်တစ်ခုတည်းမှာ နေနေရတဲ့ အခက်အခဲကို သိတာနဲ့ ကျောင်းသူတွေအတွက် သီးသန့်အဆောင်သစ် ဆောက်ဖို့ ရူပီးသိန်း ၅၀ ကို ချက်ချင်းလျာထားပေးခဲ့ပါတယ်။ “ကျန်းမာတဲ့စိတ်က အခက်အခဲတွေကို အခွင့်အလမ်းတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်တယ်” လို့ သူက အားပေးခဲ့သလို၊ ဝန်ကြီးချုပ်ကိုယ်တိုင်လည်း ကျောင်းသား ၃ ဦးကို တစ်ဦးချင်း တာဝန်ယူပြီး ပညာသင်ဆု ပေးထားပါတယ်။

ဒီကျောင်းဟာ မီဇိုရမ်ပြည်နယ်သူ၊ ပြည်နယ်သားတွေအတွက်တင် မဟုတ်ပါဘူး။ အိမ်နီးချင်းပြည်နယ်တွေအပြင် မြန်မာနိုင်ငံ (ချင်းပြည်နယ်) က အမြင်အာရုံချို့တဲ့တဲ့ ကလေးငယ်တွေကိုပါ ရင်ခွင်ပိုက်ထားတာပါ။

လက်ရှိကျောင်းသား ၃၅ ဦးထဲမှာ မြန်မာပြည်က ကလေးငယ်တွေ ပါနေတာဟာ ချင်း-မီဇို ညီအစ်ကိုရင်းချာစိတ်ဓာတ်နဲ့ လူသားချင်းစာနာမှုဟာ နယ်စပ်မျဉ်းတွေကို ကျော်ဖြတ်နိုင်တယ်ဆိုတာကို ပြသနေပါတယ်။ ချင်းပြည်သူတွေအနေနဲ့ ကိုယ့်ရင်သွေးငယ်တွေ အိမ်နီးချင်းပြည်နယ်မှာ ပညာအလင်းရောင် ရနေတာကို ကြားရတာဟာ တကယ့်ကို ဝမ်းသာစရာ သတင်းစကားပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီကျောင်းက ထွက်သွားတဲ့ ကျောင်းသားဟောင်း ၂၂ ဦးဟာ လက်ရှိမှာ မီဇိုရမ်အစိုးရဌာနအသီးသီးမှာ အမြဲတမ်းဝန်ထမ်းတွေအဖြစ် ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိ အလုပ်လုပ်နေကြပါပြီ။ တချို့က အနုပညာရှင်တွေ ဖြစ်ကုန်ကြသလို၊ တချို့ကလည်း အထူးပညာရေးဆရာတွေအဖြစ် ပြန်ပြီးလမ်းပြပေးနေကြပါတယ်။

မြန်မာနိုင်ငံမှာ မသန်စွမ်းသူတွေအတွက် အလုပ်အကိုင်ရဖို့ဆိုတာ တကယ့်ကို ခဲယဉ်းလွန်းပေမဲ့ မီဇိုရမ်မှာတော့ အစိုးရဌာနကြီးတွေမှာတောင် နေရာရနေကြတာပါ။ ဒါဟာ အစိုးရရဲ့ ခိုင်မာတဲ့ မူဝါဒကြောင့်လို့ ဆိုရမှာဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် မသန်စွမ်းသူတွေအတွက် အစိုးရအလုပ်အကိုင်တွေမှာ သီးသန့်ရာခိုင်နှုန်း (Reservation Policy) သတ်မှတ်ပြီး နေရာပေးထားတာကြောင့် ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ပေါ်လစီထက် ပိုအရေးကြီးတာက မီဇိုလူ့အဖွဲ့အစည်းရဲ့ ရပ်ဝန်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ သူတို့ဆီမှာက မသန်စွမ်းသူတွေကို “သနားစရာ” လို့ပဲ သတ်မှတ်မထားဘဲ “အတူတူသွားရမယ့် ညီအစ်ကိုမောင်နှမ” လို သဘောထားကြတာပါ။

ဘုရားကျောင်းတွေနဲ့ လူမှုအဖွဲ့အစည်းတွေကလည်း မသန်စွမ်းသူတစ်ယောက် နေရာရလာဖို့ဆိုရင် နောက်ကနေ ဝိုင်းဝန်းတွန်းတင်ပေးကြတဲ့ အလေ့အထရှိတာကြောင့်၊ သူတို့တွေဟာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုရှိလာပြီး အစိုးရအဖွဲ့ရဲ့ ထိပ်ပိုင်းရာထူးတွေအထိ တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ ကြီးမားတဲ့ တွန်းအားတွေ ဖြစ်စေတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

ရန်ပုံငွေလည်ပတ်မှုမှာလည်း ဒီကျောင်းဟာ အတုယူစရာကောင်းလှပါတယ်။ ကျောင်းသားတစ်ဦးချင်းစီအတွက် အဖွဲ့အစည်းတွေနဲ့ ဘုရားကျောင်းတွေက တာဝန်ယူပေးတဲ့ ပညာသင်ဆုစနစ် (Sponsorship Program) အပြင်၊ Durtlang Presbyterian Church လိုမျိုး ဘုရားကျောင်းတွေနဲ့ NGO တွေရဲ့ စဉ်ဆက်မပြတ် ဝိုင်းဝန်းပံ့ပိုးမှုတွေက ကျောင်းသားတွေရဲ့ စားဝတ်နေရေးကို ခိုင်မာစေပါတယ်။ လိုအပ်ချက်ရှိလာရင်လည်း အစိုးရထံ တိုက်ရိုက်တင်ပြရယူနိုင်တဲ့ လမ်းကြောင်းရှိနေတာကြောင့် ရန်ပုံငွေအခက်အခဲမရှိ လည်ပတ်နိုင်တာပါ။

အနှစ်ချုပ်ရရင် ဒီကျောင်းဟာ အစိုးရဆီကရတဲ့ လစာနဲ့ အဆောက်အအုံအထောက်အပံ့ကို အခြေခံပြီး၊ ကျောင်းသားတွေရဲ့ နေ့စဉ်စားဝတ်နေရေးအတွက်ကိုတော့ လူထုနဲ့ ဘုရားကျောင်းတွေရဲ့ မေတ္တာအင်အားနဲ့ လည်ပတ်နေတာ ဖြစ်ပါတယ်။ အစိုးရကလည်း ကျောင်းသုံးစာအုပ်တွေ၊ ဆရာခန့်အပ်မှုတွေနဲ့အတူ အနာဂတ်မှာ အစိုးရနဲ့ ပုဂ္ဂလိက ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်တဲ့စနစ် (PPP) နဲ့ ကျောင်းကို ပိုပြီး အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့ စီစဉ်နေပါတယ်။

Samaritan အထူးမျက်မမြင်ကျောင်းရဲ့ အောင်မြင်မှုဟာ အစိုးရရဲ့ ခိုင်မာတဲ့ မူဝါဒ၊ လူမှုအဖွဲ့အစည်းတွေရဲ့ ကူညီမှုနဲ့ ကျောင်းသားတွေရဲ့ ဇွဲတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်တဲ့ ရလဒ်ပဲဖြစ်ပါတယ်။ မသန်စွမ်းသူတွေကို “သနားစရာ” လို့ပဲ မြင်တတ်တဲ့ အမြင်တွေကို ပြောင်းလဲပစ်ပြီး “စွမ်းဆောင်နိုင်သူတွေ” အဖြစ် ဖန်တီးပေးနေတဲ့ မီဇိုရမ်ပြည်နယ်ရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေဟာ တခြားပြည်နယ်အစိုးရတွေအတွက်လည်း အတုယူဖွယ် ပြယုဂ်တစ်ခု ဖြစ်နေပါတော့တယ်။

Sources;

: Organizational Reports: Samaritan Association for the Blind (SAB)

: North East Today